လေ့ကျင့်နည်း အကြံပြုချက်များ

မှန်ကန်သော အလေ့အကျင့်များကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်သွားလျှင် မည်သူမဆို စာရိုက်ခြင်း တိုးတက်လာနိုင်ပါသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ထင်ရာ ရိုက်ထည့်နည်းဖြင့် အမြန်နှုန်းကိုသာ လိုက်လျှင် အဆင့်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်သွားတတ်ပါသည်။ ဤစာမျက်နှာတွင် ကီးဘုတ်ကို မကြည့်ဘဲ စာရိုက်ခြင်း (touch typing) ၏ အခြေခံ အယူအဆများကို Kneading Cat Typing တွင် လေ့ကျင့်ပုံနှင့်အတူ မိတ်ဆက်ထားပါသည်။

1. home position ကို ခံစားမှုဖြင့် မှတ်ပါ

ကီးဘုတ်ကို မကြည့်ဘဲ စာရိုက်ခြင်းသည် လက်ချောင်းများ နားနေရာဖြစ်သော home position (home position) မှ စတင်ပါသည်။ ဘယ်လက်ညှိုးကို F ပေါ်တွင်၊ ညာလက်ညှိုးကို J ပေါ်တွင် တင်ပြီး ကျန်လက်ချောင်းများကို တူညီသော ကီးတန်းပေါ်တွင် စီပါ။ လက်သန်းမှ စ၍ ဘယ်လက်သည် A, S, D, F ပေါ်တွင်၊ ညာလက်သည် J, K, L နှင့် L ၏ ညာဘက်ရှိ သင်္ကေတကီးပေါ်တွင် တင်ပါသည်။ လက်မ နှစ်ချောင်းကို space ကီးပေါ်တွင် ဖွဖွ တင်ထားပါ။

အစစ်အမှန် ကီးဘုတ်အများစုတွင် F နှင့် J ကီးများပေါ်၌ အဖုလေးများ ပါသဖြင့် မကြည့်ဘဲ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ရှာနိုင်ပါသည်။ ဤအက်ပ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကီးဘုတ်တွင်လည်း F နှင့် J ကို မျဉ်းတိုလေးဖြင့် အမှတ်အသား ပြထားပါသည်။ ကီးတစ်ခု နှိပ်ပြီးလျှင် လက်ချောင်းကို home position သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ထားပါ။ ကီးတိုင်းကို “home position မှ မည်သည့်ဘက်သို့ မည်မျှ ဝေးသလဲ” ဟု မှတ်ထားလျှင် ကီးတည်နေရာ ခံစားမှု ခိုင်မာလာပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအက်ပ်၏ ပထမအဆင့်သည် အခြေခံ ကီးတန်းကိုသာ သုံးပါသည်။ လွယ်လွန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤနေရာတွင် လက်ချောင်းများ၏ နေရာကို ကျင့်သားရစေခြင်းက နောက်ပိုင်း အရာအားလုံးအတွက် ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ဖြစ်စေပါသည်။

2. လက်ချောင်းတစ်ချောင်းချင်း၏ တာဝန်ကို လိုက်နာပါ

ကီးဘုတ်ကို မကြည့်ဘဲ စာရိုက်ရာတွင် မည်သည့်လက်ချောင်းက မည်သည့်ကီးကို စာရိုက်မည်ကို အကြမ်းအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားပါသည်။ အခြေခံအားဖြင့် အခြေခံ ကီးတန်းရှိ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီသည် ၎င်း၏ တည့်တည့်အပေါ်နှင့် အောက်ရှိ ကီးများကို တာဝန်ယူပါသည်။ လက်ညှိုးများသည် အလယ်ဘက်သို့ ကော်လံတစ်ခု ထပ်ယူပါသည် (ဘယ်လက်အတွက် G, T, B ၊ ညာလက်အတွက် H, Y, N)။ ထို့ကြောင့် လက်ညှိုးသည် အခြားလက်ချောင်းများထက် ကီးပိုများပါသည်။

အဆင်ပြေသော လက်ချောင်းကို အခြားကီးဆီ လှမ်းခိုင်းလျှင် ထိုခဏတွင် ပိုမြန်နိုင်သော်လည်း လက်ချောင်းလှုပ်ရှားမှု အကြိမ်တိုင်း ပြောင်းလဲနေပြီး ကီးတည်နေရာများ စွဲမြဲမလာပါ။ အစပိုင်းတွင် နှေးသော်လည်း ကီးတိုင်းကို သတ်မှတ်ထားသော လက်ချောင်းဖြင့် စာရိုက်ခြင်းကို အမြန်နှုန်းထက် ဦးစားပေးပါ။ ဤအက်ပ်ရှိ ညာခြေဖဝါး နှင့် ဘယ်ခြေဖဝါး အဆင့်များကို လက်တစ်ဖက်ချင်း ခွဲထားခြင်းမှာ လက်တစ်ဖက်စီ၏ ကီးများကို မရောဘဲ မှတ်မိစေရန် ဖြစ်ပါသည်။ ဂဏန်း ကီးတန်းတွင် 6 ကို ဘယ်လက်ဖြင့်၊ 7 ကို ညာလက်ဖြင့် စာရိုက်ပါသည်။

3. အမြန်နှုန်းထက် တိကျမှုကို ဦးစားပေးပါ

မြန်မြန် တိုးတက်ချင်သောအခါ မြန်မြန်စာရိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာတတ်သော်လည်း ပထမဆုံး တည်ဆောက်ရမည့်အရာမှာ တိကျမှု ဖြစ်ပါသည်။ မှားရိုက်မိသည်ကို ပြင်ရခြင်းသည် နှေးနှေးနှင့် မှန်မှန် စာရိုက်ခြင်းထက် အချိန်များစွာ ပိုကုန်ပါသည်။ မြန်သော်လည်း မတိကျသော စာရိုက်ခြင်းကို ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်နေလျှင် အမှားများကိုယ်တိုင် အကျင့်ဖြစ်သွားပါမည်။

ဤအက်ပ်တွင် မှားရိုက်သည်နှင့် စာရိုက်ခြင်း ရပ်သွားပြီး Backspace ဖြင့် မပြင်မချင်း ရှေ့ဆက်၍ မရပါ။ ထိုအတောအတွင်း အချိန် ဆက်လည်နေသဖြင့် မကြာခဏ မှားလျှင် ရမှတ် သဘာဝအတိုင်း ကျသွားပါသည်။ ရမှတ်သည် မှန်ကန်စွာ စာရိုက်သော စာလုံးများကိုသာ တွက်သဖြင့် အမှားမရှိဘဲ ဆက်စာရိုက်ခြင်းသည် ရမှတ်ကောင်းဆီသို့ အတိုဆုံး လမ်း ဖြစ်ပါသည်။ ပထမဦးစွာ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုကို အမှားနီးပါး မရှိဘဲ စာရိုက်ပြီးအောင် လုပ်ပြီးမှ စည်းချက်ကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်ပါ။

4. လက်ကို မကြည့်ဘဲ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ပါ

ကီးဘုတ်ကို ကြည့်ပြီး စာရိုက်လျှင် မျက်လုံးသည် မျက်နှာပြင်နှင့် လက်ကြား ကူးပြောင်းနေရပြီး အကြိမ်တိုင်း စာရိုက်ခြင်း ရပ်တန့်ပါသည်။ ကီးတည်နေရာ မေ့သွားလျှင် လက်ကို မကြည့်ဘဲ အောက်ခြေရှိ မျက်နှာပြင်ကီးဘုတ်ကို ကြည့်ပါ။ နှိပ်သော ကီး လင်းလာပြီး နောက်ထပ် စာရိုက်ရမည့်ကီးကို အမှတ်အသား ပြသဖြင့် မျက်နှာပြင်မှ မျက်လုံးမခွာဘဲ ကီးတည်နေရာကို စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။

5. Romaji ကို လက်ချောင်း လှုပ်ရှားမှုပုံစံအဖြစ် မှတ်ပါ (ဂျပန်စာ လေ့လာသူများအတွက်)

ဂျပန်စာကို romaji ဖြင့် စာရိုက်ရာတွင် အက္ခရာတစ်လုံးချင်းမဟုတ်ဘဲ か (ka) သို့မဟုတ် しゃ (sha) ကဲ့သို့ အသံတစ်ခုစီကို လက်ချောင်းလှုပ်ရှားမှု တစ်စုအဖြစ် မှတ်လျှင် ပိုမြန်လာပါသည်။ ရိုက်ထည့်နည်း တစ်မျိုးထက်ပိုရှိသော kana အတွက် သင့်အတွက် အလွယ်ဆုံး ရိုက်ထည့်နည်းကို ရွေးပြီး အမြဲ ထိုနည်းကို သုံးပါ။ ဤအက်ပ်က ရိုက်ထည့်နည်းအားလုံးကို လက်ခံသဖြင့် သင်နှင့် ကိုက်ညီသည်ကို ရွေးပါ။ Katakana ကို Shift ဖိထားလျက် စာရိုက်ရသဖြင့် katakana ၏ နောက်ဆုံးစာလုံးအထိ Shift ကို ဖိထားခြင်းကိုလည်း လေ့ကျင့်ရာ ရောက်ပါသည်။

6. ဆက်လက် လေ့ကျင့်နိုင်ရန် နည်းလမ်းများ

စာရိုက်ခြင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံ အချိန်ကြာကြာ လေ့ကျင့်ခြင်းထက် နေ့တိုင်း အချိန်တိုတို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ပိုစွဲမြဲသော ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်ပါသည်။ တစ်နေ့လျှင် လေ့ကျင့်ခန်း အနည်းငယ်သာ စာရိုက်သည့် အလေ့အကျင့်ကို တည်ဆောက်ကြည့်ပါ။

• အောင်ပြီးသော အဆင့်များကို ပြန်လေ့ကျင့်ပါ- လေ့ကျင့်ရန် မုဒ်တွင် အောင်ပြီးသော မည်သည့်အဆင့်၏ လေ့ကျင့်ခန်းကိုမဆို ပြန်ရိုက်နိုင်ပါသည်။ အဆင့်အသစ် ခက်နေလျှင် ယခင်အဆင့်ဖြင့် ပြင်ဆင်လေ့ကျင့်ခြင်းက စည်းချက်ကို ပြန်ရစေပါသည်။
• ကိုယ်ပိုင် အကောင်းဆုံးရမှတ်ကို ပစ်မှတ်ထားပါ- လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုစီ၏ အကောင်းဆုံးရမှတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်း မီနူးတွင်လည်း ပြပါသည်။ မနေ့က ရမှတ်ကို အနည်းငယ် ကျော်ရန်ကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ငယ်လေးက ဆက်လုပ်ရန် အားဖြစ်စေပါသည်။
• အောင်မှတ်ကို လမ်းညွှန်အဖြစ် သုံးပါ- စာရိုက်နေစဉ် “ရမှတ်/အောင်မှတ်” ကို ပြပါသည်။ အောင်မှတ်ကို လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုစီအတွက် ကီးများကြား လက်ချောင်း ရွေ့ရသော အကွာအဝေးမှ တွက်ထားသဖြင့် ဝေးသော ကီးများ များသော လေ့ကျင့်ခန်းတွင် အောင်မှတ် ပိုနိမ့်ပါသည်။ မမီသေးလျှင်လည်း ထိုလေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ပစ်မှတ်အဖြစ် လက်ခံပါ။
• ပင်ပန်းလျှင် အနားယူပါ- ပခုံးနှင့် လက်ကောက်ဝတ်တွင် အားစိုက်မိလျှင် လက်ချောင်းများ တောင့်တင်းပြီး မှားရိုက်ခြင်း များလာပါသည်။ ကျောဆန့်ထိုင်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် မြှောက်ထားကာ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ဖွဖွ စာရိုက်ပါ။ ပင်ပန်းလာလျှင် အနားယူပါ။

အဆင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ အကြောင်းအရာကို အဆင့်များ တွင်၊ အသုံးပြုပုံကို ကစားနည်း တွင် ရှင်းပြထားပါသည်။